Thursday, May 9, 2019

Ramadhan 2019

Tahun ni, sambut 1 ramadhan berempat je.
Tak balik kampung. Dah terasa macam orang tak de kampung pulak.
Stay kt pekan je.
Mesti mak aku terasa aku tak balik. Sebab aku je la anak yang mcm 'tak de' je tahun ni. (tp aku make sure, aku telepon hari hari)

Ok, remove topik sedih. Citer topik yang kurang sedih.
Ramadhan tahun ni,abam dapat pulang bermalam. Dengan dia ni, dah sah la, dia nak mama yang masak. Dah duduk asrama baru tahu erti rindu masakan mama. Hah, padan muka...rasakan...rasakan...dulu tau komplen komplen je dia. Kat kedai pun tak sama rasa kan?

Ok la, hati seorang mak. Tak sampai hati nak pulangkan paku buah keras kat anak yang rindu kita...
Nak tak nak g lah juga BS Freshmart.

Tetiba Allah takdirkan mata ni ternampak pulak ketam bunga. Aiseyman...dari mata sampai ke tekak plak. Terus teringin makan ketam. Membuak buak plak rasa sangat teringin tu...Lama tak makan ketam. Bila kira-kira waktu...musim bulan tengah besar, ketam isi penuh. Padat!
Terus tengok, ada yang betina tak...tak pandang yang jantan. Beli ketam betina untung.
Isi lebih padat dari yang jantan. Bab pilih2 ni walaupun lama tak makan, tapi skill pilih ketam masih tak luntur... Skill seorang anak pemancing kan... Tapi penakut naik bot....Hahahahhahahhahahaaa

Terus aku sambau 2 ekor. Besau! Padat!
Rabak sikit poket, RM30. Tak pe la.
Hati dah tertambat...

Sampai rumah, terus kubuat ketam masak lemak cili api...
Utk yang tak makan ketam, aku masak tenggiri goreng kicap. Masih special. Mesti tak lupa. Sayur, kubuat sawi tumis kosong je. Dalam rumah ni, sayur wajib makan walaupun tak suka. Nasib la engkorang...

Malam ni dah start terawikh...kelam kabut mama masak supaya boleh push makan sebelum g surau... Sebab mmg tau yang makan ketam memang lama. So sebelum masak, mama ketuk dengan tukul apak dulu part part yang keras tu. Satu sebab nak kasik rasa sebati dengan kuah. Biar terasa sampai dalam isi. Satu lagi sebab, nak cepat makan. Kalau dah tinggal kopek2 n cungkil je, lebih cepat la dari biasa. Tak larat gigi nak pepak, tokak sekoq sekoq...kang tercabut gigi, rongak plak.
Memandangkan apak memang tak makan ketam, sah sah la mama yang kene pepak, tokak ketam tu utk anak anak juga... So, dengan strategy ni semua boleh makan sendiri...

Nasib baik la walaupun kawen dengan orang tak makan ketam, dapat juga makan ketam.Tapi sebenarnya, kalau ikutkan betul betul punya pantang, mama tak boleh..tapi dah teringin sangat niiii. Bagi chance kt diri sendiri ubat rindu. Punya la rindu kat ketam, satu isi pun aku tak missed. Every bits and every bites were mine! mine! mine! Licin!
Sampai tak sedar aku sorang je yang tak bangun bangun dari meja makan rupanya.
Oh...hahahaha hmm, sedih sedih pun mampu gembira lagi.

No comments: